Wouter Pype

Wouter Pype

"Wouter Pype verplicht de beschouwer om de abstractie te zien, te genieten van het licht en de schaduw die de inspirerende vorm om zich hult"

Hoe zou een beeldhouwer het menselijk lichaam zien? Als inspiratiebron misschien maar niet noodzakelijk. Hoe benadert hij het lichaam als vorm, als volume?

wouter pype 2012

Voor Wouter Pype stelt het menselijk lichaam een vormelijk probleem: hij ziet een zware romp met uitsteeksels. Sommigen lossen dat op door de figuur uitte rekken, een veel gebruikte truc bij glamour fotografie. Wouter Pype vindt de oplossing in verkorting. Hij werkt met liggende figuren, halveert de lichamelijke vorm en hangt haar op.

Het worden sprekende volumes zoals de stukken uit de friezen van tempels, maar stukken mens : een hoofd frontaal of zijdelings gezien, een romp met een arm betrapt in een beweging. Slachtoffers van de Vesuvius in Pompeï of Herculanum? Voor de kunstenaar zijn het compacte harmonische volumes.

Hij verplicht de beschouwer om ze abstractie zien, te genieten van het licht en de schaduw die de inspirerende vorm om zich hult. Het resultaat overstijgt evenwel de abstracte vormelijkheid. De werken van Wouter Pype stralen een intense vertederende menselijkheid uit. Ze zijn kwetsbaar, intiem en toch a-seksueel. Ze ademen een antieke schoonheid uit.

Onwillekeurig kom je in de stemming van wat de in Brugge wonende humanist Juan Luis Vives in het begin van de zestiende eeuw eenvoudig maar prachtig neerschreef:" Ende geen edeler dinck op die werelt en is dan een mensen". De eigen kijk van Wouter Pype op het volume mens getuigt van een schijnbaar koele maar bij nadere beschouwing gevoelige menselijkheid. In de wereld van het brons - waar al te vaak glans en badkamererotiek met kunst wordt verward - weet hij als jonge kunstenaar met een heel persoonlijke boeiende stijl te overtuigen.

Extra Info

Download hier het artikel 'Wouter Pype of het gevecht met de vorm'

Download CV Wouter Pype

Download Introduction to the works of Wouter Pype