BELGIUM ART CETERA

Belgium Art Cetera werpt een originele blik op de beeldende kunstgeschiedenis van België. Ons rijke kunstverleden wordt door 25 bekende Belgische perscartoonisten met een behoorlijke portie humor aangepakt. 

Deelnemende cartoonisten: Kroll, Karl, Philippe Geluck, Kamagurka, Herr Seele, duBus, Marec, Gal, Vadot, Johan De Moor, Quirit, Cécile Bertrand, Ilah, Kanar, Kim, Lectrr, Zaza, Max Tilgenkamp, Sondron, Fritz, Steve, Joris Snaet, Clou, Fred en Cost.

De tentoonsteling loopt nog tot en met 28 januari 2018 in het BELvue museum te Brussel

meer informatie hier

Modigliani in Londen

Mocht hij het geweten hebben … mensen die in het Londense Tate Modern aanschuiven om een overzicht van zijn werken te zien. Tijdens zijn leven had Modigliani welgeteld één individuele tentoonstelling en daar kwam dan  nog de politie bij kijken: er waren plukjes schaam – en okselhaar te zien!

In Tate ontdek je het indrukwekkende oeuvre van de man die reeds op zijn zesendertigste stierf. Oorspronkelijk zag hij zichzelf vooral als beeldhouwer, een activiteit die hij om gezondheidsredenen moest staken. Een verzorgde museale opstelling van zijn beeldhouwwerken, een reeks hoofden vaak gehouwen uit werfstenen, vormt een sleutel tot het begrijpen van zijn latere werk. Zijn hoofden hebben de uitgerekte fijngesneden structuur die een soort handelsmerk van zijn latere naakten en portretten vormen. Hij zag zijn gebeeldhouwde gezichten als een onderdeel van kariatiden. Deze beeldvorming speelt duidelijk door in zijn sterk gestructureerde doeken waar kleur en dunne lijn gevoelig geproportioneerd zijn.

Modigliani abstraheert zijn modellen tot fijne langwerpige figuren. Neus, ogen en mond zijn dun uitgesneden maar des te opvallender aanwezig. De abstractie leidt niet tot het verdoezelen van de identiteit van de geportretteerde. Ze helpt integendeel om de verschillende persoonlijkheden te karakteriseren en vaak ook hun gevoelige intimiteit te onthullen.

'Modigliani' tot 2 april 2018 in Tate Modern.

Richter in het S.M.A.K.

Gerhard Richter installation S.M.A.K. 2017; foto Dirk Pauwels

Wat steek je op van de Richter tentoonstelling in het Smak? Ze is niet bijzonder uitgebreid, toont trouwens weinig van zijn meer figuratieve en politiek ideologische werken. Maar boeiend is ze wel. Richter toont als geen ander wat schilderen is, wat kleur is of beter hoe onuitputbaar de nuances van kleuren zijn. Hij leert je wat schaduw is en het vervloeien van vormen . Hij provoceert je tot anders kijken zoals met zijn raamsculpturen waarin je de omgeving doorheen verschillende standen, dus weerspiegelingen, vervormd waarneemt. Hij ontleedt schilderkunst en fotografie tot op het bot.

Gerhard Richter installation S.M.A.K. 2017; foto Dirk Pauwels

Na de tentoonstelling heb je het gevoel dat je niet een museum maar een laboratorium hebt bezocht. Hetzelfde gevoel heb ik wanneer ik de jongste werken van David Hockney zie, die ruimte en perspectief analyseert. Analyse is bijzonder boeiend maar is dit de essentie van kunst? En wat met het oproepen van emoties? (DV)

Gerhard Richter: over Schilderen loopt nog tot en met 18 februari in het S.M.A.K.

meer informatie hier